Damn shins

Hardlopen; heerlijk, bevrijdend, maar voor mij nu vooral pijnlijk.
Terwijl Asics mij iedere dag per e-mail blijft vragen hoe mijn loop van die dag ging, zit ik met m’n benen omhoog. Helaas niet vrijwillig…

Sinds ik in de laatste weken voor mijn 10km in Rotterdam mijn trainingssnelheid om hoog heb gegooid, heb ik steeds vaker last van mijn schenen. De ‘O, o!’ van de fysio beloofde niet veel goeds en helaas wordt de pijn nu ook steeds erger. Na mijn slopende kettlebell workout van vorige week vrijdag heb ik twee dagen ‘gewone’ spierpijn gehad, gevolgd door een dag ontzettende pijn in mijn schenen. Mijn Koninginnedagloopje in de duinen van Renesse heb ik helaas moeten laten varen. Verrassend genoeg gaat het aan het eind van deze oranje dag ineens weer goed.

Zal ik er morgen dan toch een klein loopje aan wagen? Misschien moet ik gewoon meedoen aan de Women’s Health Challenge; elke dag 1 mile (1,6 km) lopen. Lekker rustig aan! Maar of ik daarmee een leuke tijd neer ga zetten tijdens de Ladiesrun…

Yes! Here we are!

Op http://www.toace.nl stellen we tot nu toe nog je nieuwsgierigheid op de proef, maar echt, de website komt eraan!

Op 1 februari ben ik samen met mijn vriend lekker bij Sumo wezen eten. Nee, niet alleen omdat we honger hadden en heul erg van eten houden, maar omdat we iets te vieren hadden! Per 1 februari zijn wij namelijk allebei (en samen) ondernemer! Met ons bedrijf 2Ace ontwikkelen we websites en andere communicatiemiddelen voor particulieren en het mkb.

De eerste maand als ondernemer komt er veel op je af – vooral als het fout gaat bij de KvK en je geen btw-nummer krijg (hebben wij weer) – en moet er veel geregeld worden. Nu we die eerste maand voorbij zijn, kunnen we lekker aan de slag.

Voor meer informatie kun je vanaf volgende week kijken op http://www.toace.nl!

 

iFailed

Aandacht vragen voor je bedrijf kan op allerlei manieren. Elk bedrijf kiest de manier die bij hun budget of bedrijf past. In het geval van Bremer Opticiens op de Koperwiek doen zij dit door een iPad 3 weg te geven. Allemaal erg mooi natuurlijk, maar volgens mij hebben zij hier hun volledige budget gestoken in de iPad’s en maakt het niet uit hoe ze hem ‘verkopen’.

Ik snap dat je als brillenspecialist geen specialist bent in elektronica, maar als je een advertentie of advertorial kan/mag plaatsen, let dan in ieder geval op het taalgebruik! Een iPad van Apple schrijf je namelijk niet als i-Pad, ook niet als Ipad of IPad. De juiste naam van het apparaat is iPad.

Verder bieden ze een ‘i-Pad 3′ aan, maar de foto die bij de tekst geplaatst is, is toch echt een iPad van de eerste generatie. Wat krijg je dan bij je nieuwe bril? Een iPad 1 of een iPad 3?

Goed, ze hebben zich dus niet verdiept in het product dat weggeven, maar je mag toch wel hopen dat een opticien verstand heeft van het product dat hij verkoopt. Helaas hebben ze ook hier geen kaas van gegeten. Ze verkopen namelijk wel Variluxbrillen, maar als het om Variluxglazen gaat, dan mag er ineens wel een spatie tussen.

Mijn tip? Kijk even op www.spatiegebruik.nl, daar wordt spatiegebruik haarfijn uitgelegd. Laten we ondertussen hopen dat degene die de tekst en de foto aanleverde gewoon even zijn Variluxbril niet op had.

BFF (Barking Friend Forever)

De redenen waarom iemand een hond neemt lopen erg uiteen. De een wil een hond om het erf te beschermen en de ander omdat hij graag een (harige) vriend wil hebben. Ook al heb je alleen een werkhond, dan is hij meestal nog steeds je beste vriend. De onvoorwaardelijke liefde die hij je kan geven is niet te vergelijken met welke menselijke vriendschap dan ook.

Er zijn echter ook mensen die een hond echt nodig hebben. Het gaat hierbij dan vaak om mensen met een handicap, zoals slechtzienden, blinden of mensen die door ziekte of ongeval in hun functioneren beperkt zijn.
In het laatste geval biedt Stichting Hulphond Nederland (http://www.hulphond.nl/) uitkomst. Zij leiden honden op die deze mensen in hun leven kunnen helpen bij veel situaties die zij dagelijks tegenkomen. De honden en hun baasjes hebben vaak een hele sterke band, omdat ze elke dag op elkaar zijn aangewezen.

Een tijdje geleden kwam ik een blog tegen van een gehandicapte vrouw die haar avonturen met haar hulphond Gompie vanaf het begin had bijgehouden (http://www.stekkiesplace.nl). De vrolijke zwarte Labrador is er altijd voor haar. Of ze nou iets uit een kastje nodig heeft, of wanneer ze een lik over haar gezicht wil om even te kroelen, Gompie staat altijd klaar.
Het doet mij zoveel om te zien wat een hond voor zo iemand kan betekenen. Ik ben zelf al heel blij met mijn hond en ik heb hem niet eens echt nodig! Ik krijg dan ook al snel tranen in mijn ogen als ik weer eens een filmpje zie van een van de honden van Stichting Hulphond Nederland of van het KNGF (http://www.geleidehond.nl/).

Wat de honden van pup af aan meemaken is allemaal erg veel en overweldigend, maar ze doen het stuk voor stuk met het grootste plezier! In dit filmpje is te zien wat de honden precies voor traject volgen in aanloop naar de eerste ontmoeting met hun nieuwe baasje.

En als het eenmaal zover is en ze ontmoeten hun nieuwe baasje voor de eerste keer, dan is het meestal liefde op het eerste gezicht en geldt ook dan weer: je hond is je beste vriend.

Kok laat peper vallen

Met taal kan je duidelijkmaken wat je bedoelt, maar het gebeurt ook vaak genoeg dat taal misverstanden oplevert. Zo ook in dit geval…

Ongeveer 13 jaar geleden, toen Bram Peper en Wim Kok nog in beeld waren, woonde ik in Spanje. Ik kreeg weinig mee van wat er in Nederland gebeurde, maar zag af en toe wel het Algemeen Dagblad voorbijkomen die mijn ouders lazen. Op 18 maart 2000 verbaasde ik mij echter over wat er die dag in het groot op de voorpagina stond; ‘Kok laat Peper vallen’. De dag ervoor waren wij toevallig in een Teppanyaki-restaurant geweest en tijdens alle trucjes van de kok, liet hij – je raadt het al – de peper vallen. Mijn kindergedachten gingen bij het zien van de voorpagina meteen naar de avond ervoor in het restaurant en ik vond het maar raar dat dat in de krant stond.

Na de uitleg van mijn ouders dat ik deze voorpagina ‘met een korreltje zout moest nemen’ – en een uurtje de slappe lach – hebben we het krantenknipsel in mijn slaapkamer gehangen. Helaas ben ik hem in alle verhuizingen van de afgelopen jaren (dat waren er nogal wat) kwijtgeraakt, maar ik zal het nooit vergeten.

Zelf drinken

Puppy’s first snow

Ze zeggen wel eens dat je dieren je kinderen zijn. En dan vooral je hond. Je doet alles voor ze in de hoop dat je het juist doet. Vaak worden de ‘eerste’-momentjes altijd vastgelegd. Baby’s eerste brabbelwoordjes, baby’s eerste koekje, baby’s eerste stapjes. Ga zo maar door. Deze foto’s zijn natuurlijk weer prachtig om te laten zien op de volgende familiebijeenkomst en vaak wordt er in geuren en kleur bij verteld hoe het baby’tje het vond.

Bij mij werkt het met mijn hond precies hetzelfde. Zo heb ik van Ace foto’s van zijn eerste dag thuis, de eerste dag bij mijn ouders in de tuin, zijn eerste ervaring – of aanvaring, ‘t is maar hoe je het bekijkt – met water en vandaag ook van zijn eerste sneeuw.
Prachtig vond ie het! Rennen en glijden, happen en rollen, heer-lijk! Dat hij ondertussen mijn schouder uit de kom trok mocht de pret niet drukken.
Tijdens het glijden en mezelf schrap zetten in de sneeuw (en hier en daar een hondendrol), is het me toch nog gelukt een aantal foto’s te maken. We zijn zelfs helemaal heel aangekomen thuis.

Ace blij met de sneeuw, ik blij met de foto’s van ‘puppy’s first snow’!

Griep

Ziek, zwak en misselijk lag ik gisteren op de bank en in bed. Heel de dag rillen van de kou, gevolgd door uit bed drijven van het zweet. De griep had mij dit keer ook te pakken en goed ook. Ik heb twee dagen in bed gelegen en vandaag aan het einde van de dag was ik eindelijk weer een beetje onder de mensen. Met de zorg van mijn lieve vriend en goede pijnstillers kwam ik een heel eind, maar verder heb ik ook altijd wat andere dingen die mij weer zo snel mogelijk op de been helpen!

Eten
Eten is meestal het laatste waar ik aan denk als ik me niet goed voel, maar toch probeer ik altijd wel iets naar binnen te krijgen. Al sinds ik me kan herinneren maakt m’n moeder zelf soep als ik ziek ben. Helaas moest ik diezelfde soep nu zelf proberen te maken, aangezien ik op mezelf woon. Een half uur lang bouillon trekken van kippenbouten en een flink stuk gember en ik kwam erg dicht in de buurt van mijn moeder haar lekkere soeppie.

Vitamientjes (en) drinken
Vitamines zijn erg belangrijk om er weer bovenop te komen, dus heb ik mijn vriend gevraagd zoveel mogelijk in huis te halen. Flessen cranberrysap, versgeperste sinaasappelsap en bruistabletten met multivitamine zorgden er niet alleen voor dat ik mijn broodnodige vitamines binnenkreeg, maar ook dat ik voldoende dronk. Hoe rot dat af en toe ook is met keelpijn.

Rusten, slapen en rusten
Rust en slaap is meestal de beste remedie. Dat heb ik dan ook maar zoveel mogelijk gedaan. Als ik het koud had in bed, zette ik mijn elektrische dekentje aan en als ik het weer warm had ging ik boven op m’n dekbed liggen. Dat is zo’n beetje de enige beweging geweest die ik gisteren had.

…en het resultaat
Ik voelde me vandaag aan het eind van de dag al een stuk beter. Hopelijk is morgen de koorts ook weer helemaal weg en ben ik weer snel de oude.

Ik heb nu wel genoeg school gemist!

Bloggen over bloggen

Een blog beginnen doe je niet zomaar. Althans, dat dacht ik altijd. Na een college over de ‘Blogosphere’, tijdens mijn minor Multimedia en Journalistiek, dacht ik hier echter compleet anders over. ‘Gewoon beginnen’, ‘fouten maken kan niet’ en ‘kies een onderwerp waar je honderduit over kunt praten’, waren de deviezen.
Dus, wat doe je dan? Beginnen! Want ik wil natuurlijk wel gewoon een voldoende halen.

Onderwerpen
Mezelf onderwerpen aan deze blog? Ja, maar daar heb ik het nu even niet over. Welke onderwerpen vind ik belangrijk genoeg om dagelijks over te bloggen?
Mijn hond: ik ben gek van honden! En dan vooral van Labradors. Dit jaar werd mijn droom werkelijkheid en kocht ik – en hij was niet goedkoop – mijn/onze eigen Labrador. Zijn naam is Ace en hij is alles wat ik van hem verwacht had. Hij is grappig, lomp, leert snel en was meteen al mijn beste vriend. Genoeg over te vertellen lijkt mij zo. En dat hoop ik dus ook te gaan doen!

Mijn tweede onderwerp is de Nederlandse taal. Ik ben een echte taalpurist en kom vaak grappige, maar erg stomme taalfouten tegen. Onderweg, of gewoon thuis voor de buis of in een tijdschrift, ik vind ze. Ik heb deze taalfouten erg vaak ingestuurd naar blogs die zich hierover uitlaten. Vanaf nu zal ik dit zelf gaan doen!
(Leren en fouten maken blijf je altijd doen, dus mocht er een (taal)fout op deze blog staan, laat het mij meteen weten! Ik beloof dat ik het niet expres zal doen:))

Verder ben ik er zeker van dat ik tijdens dit blogavontuur andere onderwerpen zal vinden die mijn aandacht trekken. Wees dus niet verrast als ik het ineens over volleybal, hardlopen, tv-reclames of iets heel anders heb!

Voorbeelden
Ik werk het best als ik voorbeelden heb van wat ik moet doen. Zo ook in dit geval, maar die voorbeelden zijn niet moeilijk te vinden. Ik volg namelijk al een tijdje een aantal blogs:

Het geleuter van: Kaj Gorgels – De altijd grappige Kaj Gorgels over alles wat hij tegenkomt in zijn leven.

Burgertrut – Daphna en haar blik – meestal een bakblik – op haar hobby’s: hardlopen en food!

Girls Love 2 Run – Fieke en Francien, twee meiden die gek zijn op hardlopen. Ze slepen zelfs de grootste ‘couch potatoes’ van de bank!

Rome wasn’t built in one day…
…en zo ook mijn blog, maar hiermee is mijn eerste blogbericht toch wel even een feit!:)
I’ll be back for more!